احاديث رضوي

 1.مؤمن ، مؤمن واقعي نيست ، مگر آن که سه خصلت در او باشد : سنتي  از

پروردگارش و سنتي از پيامبرش و سنتي از امامش . اما سنت پروردگارش ،

پوشاندن راز خود است ، اما سنت پيغمبرش ، مدارا و نرم رفتاري با مردم است ،

اما سنت امامش صبر کردن در زمان تنگدستي و پريشان حالي است

اصول کافي ، ج 3 ، ص (339)

2.پنهان کننده کار نيک ( پاداشش ) برابر هفتاد حسنه است و آشکار کننده

کار بد سرافکنده است ، و پنهان کننده کار بد آمرزيده است

اصول کافي ، ج 4 ، ص (160)

3.از اخلاق پيامبران ، نظافت و پاکيزگي است .

تحف العقول ، ص (466)

4.امين به تو خيانت نکرده ( و نمي کند ) و ليکن ( تو ) خائن را امين تصور نمودي 

تحف العقول ، ص (466)

5.برادر بزرگتر به منزله پدر است

6.دوست هرکس عقل او ، و دشمنش جهل اوست

تحف العقول ، ص (467)

7.دوستي با مردم ، نيمي از عقل است .

تحف العقول ، ص (467)

8.به درستي که خداوند ، سر و صدا و تلف کردن مال و پر خواهشي را دوست

ندارد

تحف العقول ، ص (467)

9.عقل شخص مسلمان تمام نيست ، مگر اين که ده خصلت را دارا باشد : از او

اميد خير باشد ، از بدي او در امان باشند ، خير اندک ديگري را بسيار شمارد ،

خير بسيار خود را اندک شمارد ، هرچه حاجت از او خواهند دلتنگ نشود ، در عمر

خود از دانش طلبي  خسته نشود ، فقر در راه خدايش از توانگري محبوبتر باشد ،

خواري در راه خدايش از عزت با دشمنش محبوبتر باشد ، گمنامي را از پرنامي 

خواهانتر باشد . سپس فرمود : دهمي چيست و چيست دهمي ! به او گفته شد :

چيست ؟ فرمود : احدي  را ننگرد جز اين که بگويد او از من بهتر و پرهيزگارتر

است

تحف العقول ، ص (467)

10.از امام رضا ( ع ) سؤال شد : سفله کيست ؟ فرمود : آن که چيزي دارد که

از ( ياد ) خدا بازش دارد

تحف العقول ، ص (466)

11.ايمان يک درجه بالاتر از اسلام است ، و تقوا يک درجه بالاتر از ايمان

است ، و به فرزند آدم چيزي بالاتر از يقين داده نشده است

تحف العقول ، ص (469)

12.اطعام و ميهماني کردن براي ازدواج از سنت است

تحف العقول ، ص (469)

13پيوند خويشاوندي را برقرار کنيد گرچه با جرعه آبي باشد ، و بهترين پيوند

خويشاوندي ، خودداري از آزار خويشاوندان است

تحف العقول ، ص (469)

14.حضرت رضا ( ع ) هميشه به اصحاب خود مي فرمود : بر شما باد به اسلحه

پيامبران ، گفته شد : اسلحه پيامبران چيست ؟ فرمود : دعا

اصول کافي ، ج 4 ، ص (214)

 15.از نشانه هاي دين فهمي  ، حلم و علم است ، و خاموشي دري از درهاي حکمت

است . خاموشي و سکوت ، دوستي آور و راهنماي هر کار خيري است

تحف العقول ، ص (469)

16.زماني بر مردم خواهد آمد که در آن عافيت ده جزء است ، که نه جزء آن در 

کناره گيري از مردم ، و يک جزء آن در خاموشي است

تحف العقول ، ص (470)

17.از امام رضا ( ع ) از حقيقت توکل سؤال شد . فرمود : اين که جز خدا از

کسي نترسي 

تحف العقول ، ص (469)

18.به راستي که بدترين مردم کسي است که ياري اش را ( از مردم ) باز دارد و

تنها بخورد و زير دستش را بزند

تحف العقول ، ص (472)

19.بخيل را آسايشي  نيست ، و حسود را خوشي و لذتي نيست ، و زمامدار را 

وفايي نيست ، و دروغگو را مروت و مردانگي نيست

تحف العقول ، ص (473)

20.کسي دست کسي را نمي بوسد ، زيرا بوسيدن دست او مانند نماز خواندن براي

اوست

تحف العقول ، ص (473)

21.به خداوند خوشبين باش ، زيرا هرکه به خدا خوشبين باشد ، خدا با گمان

خوش او همراه است ، و هرکه به رزق و روزي اندک خشنود باشد ، خداوند به کردار

اندک او خشنود باشد ، و هرکه به اندک از روزي حلال خشنود باشد ، بارش سبک و

خانواده اش در نعمت باشد و خداوند او را به درد دنيا و دوايش بينا سازد و او

را از دنيا به سلامت به دار السلام بهشت رساند

تحف العقول ، ص (472)

22.ايمان چهار رکن است : توکل بر خدا ، رضا به قضاي خدا ، تسليم به امر

خدا ، واگذاشتن کار به خدا

تحف العقول ، ص (469)

23.از امام رضا درباره بهترين بندگان سؤال شد . فرمود : آنان هرگاه نيکي

کنند خوشحال شوند ، و هرگاه بدي کنند آمرزش خواهند ، و هرگاه عطا شوند شکر

گزارند ، و هرگاه بلا بينند صبر کنند ، و هرگاه خشم کنند . درگذرند

تحف العقول ، ص (469)

24.کسي که فقير مسلماني  را ملاقات نمايد و بر خلاف سلام کردنش بر اغنيا بر

او سلام کند ، در روز قيامت در حالي خدا را ملاقات نمايد که بر او خشمگين

باشد

عيون اخبار الرضا ، ج 2 ، ص (52)

25.از حضرت امام رضا ( ع ) درباره خوشي دنيا سؤال شد . فرمود : وسعت منزل

و زيادي دوستان

بحار الانوار ، ج 76، ص (152)

26.زماني که حاکمان دروغ بگويند ، باران نبارد و چون زمامدار ستم ورزد ،

دولت ، خوار گردد ، و اگر زکات اموال داده نشود چهار پاپان از بين روند

(بحار الانوار ، ج 73، ص (373)

27.هر کس اندوه و مشکلي  را از مؤمني برطرف نمايد ، خداوند در روز قيامت

اندوه را از قلبش برطرف سازد

اصول کافي ، ج 3 ، ص (268)

28.بعد از انجام واجبات ، کاري بهتر از ايجاد خوشحالي براي مؤمن ، نزد

خداوند بزرگ نيست

بحار الانوار ، ج 78، ص (347)

29.بر شما باد به ميانه روي  در فقر و ثروت ، و نيکي کردن چه کم و چه زياد ،

زيرا خداوند متعال در روز قيامت يک نصفه خرما را چنان بزرگ نمايد که مانند

کوه احد باشد

بحار الانوار ، ج 78، ص (346)

30.به ديدن يکديگر رويد تا يکديگر را دوست داشته باشيد و دست يکديگر را

بفشاريد و به هم خشم نگيريد

بحار الانوار ، ج 78، ص (347)

31.بر شما باد راز پوشي در کارهاتان در امور دين و دنيا . روايت شده که

" افشاگري کفر است " و روايت شده " کسي که افشاي اسرار مي کند با قاتل شريک

است " و روايت شده که " هرچه از دشمن پنهان مي داري ، دوست تو هم بر آن آگاهي 

نيابد "

بحار الانوار ، ج 78، ص (347)

32.آدمي نمي تواند از گردابهاي گرفتاري با پيمان شکني رهايي يابد ، و از

چنگال عقوبت رهايي ندارد کسي که با حيله به ستمگري مي پردازد

بحار الانوار ، ج 78، ص (349)

33.با سلطان و زمامدار با ترس و احتياطهمراهي کن ، و با دوست با تواضع ،

و با دشمن با احتياط، و با مردم با روي خوش

بحار الانوار ، ج 78، ص (356)

34.هر کس به رزق و روزي  کم از خدا راضي باشد ، خداوند از عمل کم او راضي

باشد

بحار الانوار ، ج 78، ص (356)

35.عقل ، عطيه و بخششي است از جانب خدا ، و ادب داشتن ، تحمل يک مشقت

است ، و هر کس با زحمت ادب را نگهدارد ، قادر بر آن مي شود ، اما هر که به

زحمت بخواهد عقل را به دست آورد جز بر جهل او افزوده نمي شود

بحار الانوار ، ج 78، ص (342)

36.به راستي کسي که در پي افزايش رزق و روزي است تا با آن خانواده خود را

اداره کند ، پاداشش از مجاهد در راه خدا بيشتر است

بحار الانوار ، ج 78، ص (339)

37.پنج چيز است که در هر کس نباشد اميد چيزي از دنيا و آخرت به او

نداشته باش : کسي که در نهادش اعتماد نبيني ، و کسي که در سرشتش کرم نيابي ،

و کسي که در خلق و خوي اش استواري نبيني ، و کسي که در نفسش نجابت نيابي ، و)

کسي که از خدايش ترسناک نباشد

تحف العقول ، ص (470)

38.هرگز دو گروه با هم روبه رو نمي شوند ، مگر اين که نصرت و پيروزي با گروهي

است که عفو و بخشش بيشتري داشته باشد

تحف العقول ، ص (470)

39.مبادا اعمال نيک و تلاش در عبادت را به اتکاي دوستي آل محمد ( ع ) رها

کنيد ، و مبادا دوستي  آل محمد ( ع ) و تسليم براي آنان را به اتکاي عبادت از

دست بدهيد ، زيرا هيچ کدام از اين دو به تنهايي پذيرفته نمي شود

بحار الانوار ، ج 78، ص (347)

40.عبادت پر روزه داشتن و نماز خواندن نيست ، و همانا عبادت پر انديشه 

کردن در امر خداست

تحف العقول ، ص (466)